استقبال پرشور مردم قزوین!

کاریکاتور میهمان!

انالله وانا اله راجعون با کمال تاسف مطلع شدیم پدر رئیس جمهور احمدی نژاد درگذشت این ضایعه را به ایشان وخانواده محنرمشان تاسلیت عرض مینماییم   مدیریت وبلاگ 

سرفصل اخبار سه شنبه 9 خرداد 1385
	پدر رييس جمهوري درگذشت
پدر رييس جمهوري درگذشت حاج "احمد احمدي نژاد" پدر محمود احمدي نژاد رييس جمهوري اسلامي ايران سحرگاه روز سه‌شنبه دار فاني را وداع گفت. به گزارش دفتر امور رسانه‌هاي رييس جمهوري، مرحوم حاج احمد احمدي نژاد در سن ‪ ۸۲‬سالگي و بر اثر عارضه قلبي در بيمارستان شهيد چمران به لقاء‌الله پيوست.

گمشده در شهر

ابراهیم نبوی
e.nabavi@roozonline.com

۸ خرداد ۱۳۸۵

در پی مصاحبه روزنامه همشهری با یکی از غارنشینان عنبرآباد جیرفت که اعلام کرده بود «یکی از بچه ها به شهر رفته ولی دیگر برنگشته» در مورد شخص گمشده با رئیس غارنشینان منطقه جیرفت مصاحبه ای انجام دادیم تا ضمن یافتن شخص گمشده، اعضای یک غار را از نگرانی نجات دهیم:
سووال: اسم بچه ای که گم شده بود چه بود؟
رئیس غارنشینان: اسم نداشت، ولی چون شبیه مدو( به زبان کرمانی می شود سوسک) بود ما بهش می گفتیم مدو، مادرش بشش می گفت مدو خوشگلو..
سووال: چه شکلی بود؟ چه قیافه ای داشت؟
رئیس غارنشینان: قیافه شه سیل نکرده بیدم، چون همه اش ریش بید، یه بار که خودشه تو رودخونه شسته بیده خیلی زشت بید، قدش کوتاه بید، ولی همه اش می رفته بالا درختا ور مردما حرف می زده.
سووال: معمولا چه عادت هایی داشت؟
رئیس غارنشینان: از صب که پامی شده با باقی مردم دعوا می کرده و می خواسته رئیس ایجا بشه، همه اش هسته خرما جمع می کرده می گفت اگر دعوا بشه خود همین هسته ها خرما جنگ هسته ای می کنم. هر روزی یه حرفی می زده، دوباره عصر که می شده یه چی دگه می گفته، آدم ورهم شوری(شلوغ کن) بید. دایم ور ای آدم و او آدم می جکید(مترجم: به این و آن می پرید.)
سووال: چی شد که مدو به شهر رفت؟
رئیس غارنشینان: یه رو یه چیزی پیدا کرده بید که یه قاغذی بود که روش چند تا نقاشی بوده. بشش گفتیم ای چیزه، گف ای نقشه دنیایه. سه ماه هر رو نقشه ره سیل می کرده. یه رو بشم گف من می خوایم برم کرمون رئیس ژاندارما اوجا بشم، بعدش می خوایم برم رئیس دنیا بشم، بشش گفتم اگر بری کرمون گم می شی. گفت نمه لم گم بشم.
سووال: چه علامت هایی داشت که از روی آنها می شود او را پیدا کرد؟
رئیس غارنشینان: کج کج راه می رف، یه بار یه کفشی پیدا کرد، وقتی او کفشو ره پوشید سه ماه پاش درد می کرد، برا همی پشت کفشو ره می خوابوند، همه اش خودشه می خارونده، دایم می رفته رو تنه درختا برا مردم حرف می زده، موقع حرف زدن دستاشه تکون می داده، چن بار گف که دور سرش نورانی شده مثل پیغمبر خدا که یه بار عکسشه خودم سیل کردم، بشش گفتم مگر تو پیغمبر خدایی که می گی دور سرم نوره؟ بشم گفت حالا باور نکن ولی اگر برم شهر مردما همه شون باور می کنن. گفتم می خی بری شهر چکار بکنی؟ اوجا گم می شی می ری زیر ماشینا که تند می آیه. گفت می رم پولا پسته فروشا ره می گیرم، همه شه نفت می خرم که وقتی سر سفره نشستیم چراغ نفتی روشن بکنیم که دگه ای قد هیزم نیاریم از جنگل.
سووال: فکر می کنید ما چطور می توانیم مدو را برای شما پیدا کنیم؟
رئیس غارنشینان( به دوربینی که در دست عکاس ما بود اشاره کرد.): شما برین شهر کرمون ای چیزو که باشش عکس می گیرن عکس بگیرن، هر کسی اومد طرف شما و خواست عکسشه بگیرن همو مدو مایه. همو ره بگیرن بیارن ای جا.

دندون خرگوشی                                                  احمد اقتدار

ایشان هم می خواهد
اما حوزه‌ای‌ها نمی گذارند!